รอยรักแห่งวันวาน
ข้าได้ตกหลุมรักในช่วงฤดูร้อนในวัยเยาว์
ก่อนสงครามไครเมีย ข้าอาศัยอยู่ในมอสโคว์กับพ่อแม่
พวกท่านซื้อบ้านพักฤดูร้อนไว้ ใกล้เนสกูชะนี พาร์ค
ข้ากำลังเตรียมตัวเข้ามหาวิทยาลัย แต่ไม่ค่อยได้อ่านหนังสือนัก
ข้าชอบไปเดินเล่นในสนามหญ้า หรือไม่ก็สวนสาธารณะ
ข้าจะถือหนังสือไปด้วย
ผู้หญิง ภาพลางๆ แห่งความรัก แล้วนั่ง อ่านกลอนบทเดิมๆ ออกมาดังๆ คนเดียว
ดอกกุหลาบ ดุจใบหญ้าในช่วงต้นฤดูใบไม้ผลิ
ที่มีแต่ความสดใสแห่งวัยเยาว์ และชีวิตเปี่ยมสุข
ข้าจำได้ในตอนนั้น จินตนาการ ของความอ่อนหวาน
แทบไม่เคยปรากฏในห้วงความคิดข้าเลย
แต่ในทุกความคิด ทุกประสาทรับรู้
ยังมีกึ่งหนึ่งของสัมผัสรับรู้สิ่งใหม่ๆ อ่อนหวาน เป็นผู้หญิง
ลางสังหรณ์นี้ ข้าสังหรณ์ว่าจะเกิดขึ้น
มันอยู่ในเส้นเลือดทุกเส้น ที่วิ่งทั่วร่างข้า
ไม่นาน มันจะได้รับการเติมเต็ม
วันนี้ ม้าเป็นยังไงบ้าง ข้าเลิกให้ข้าวโอ๊ตมันแล้ว
ก็ดีนะ แต่ข้าชอบม้าแรงดีๆ มากกว่า
ครับ ถ้างั้น ข้าจะให้ข้าวโอ๊ตต่อ
มาเชนก้าทำกับดักอยู่ใช่ไหม
ข้าอยากจับไก่ฟ้าให้คุณพ่อ
ได้ครับ ข้าจะไปเอา กับดักจากมาเชนก้ามาให้
ดิมิทรี รู้ไหมว่าบ้านข้างๆ เราเป็นใคร
- เจ้าหญิงเซสเยกินครับ - เจ้าหญิงเหรอ เจ้าหญิงตกยากน่ะสิ
พวกเขามีรถมา 3 คัน ส่วนเฟอร์นิเจอร์ อย่าพูดถึงดีกว่า
ฤดูร้อนดีๆ จะพังเพราะเพื่อนบ้าน
ทุกๆ วัน ข้าจะชอบเดิน ถือปืนไปเรื่อยๆ เพื่อล่าอีกา
ทันใดนั้น ข้าก็ได้ยินเสียง
ที่ตรงนั้น กลางดงราสเบอร์รี่สีเขียว
มีหญิงสาวสูงชะลูด บอบบางยืนอยู่ ในชุดลายทางสีชมพู หมวกตกไปอยู่ข้างหลัง
ข้าลืมทุกอย่างไปเลย
สายตาข้าดื่มด่ำกับเรือนร่างนั้น ผมสลวยน่าสัมผัส รอยยิ้มตรึงใจ
จนทำปืนตก
ไอ้หนุ่ม นี่
มายืนจ้องผู้หญิงที่ไม่รู้จัก แบบนั้นจะดีเหรอ
ตอนที่ข้ากำลังจะเข้านอน ไม่รู้เพราะอะไร
ข้าหมุนไปรอบๆ 2 หรือ 3 รอบ ด้วยเท้าข้างเดียว
แล้วก็ใส่เจลจัดแต่งทรงผม แล้วก็หวีให้โค้งลงมาตรงหน้าผาก
พูดไปอาจจะฟังดูโง่ๆ แต่อยู่ดีๆ ข้าก็ชอบตัวเอง
- ดิมิทรี - เกมส์มาจองของวลาดิเมียร์
เราเข้าหาเจ้า อย่างลูกผู้หญิง กับลูกผู้หญิง
ยิ่งไปกว่านั้น เรามีความยินดี
ที่จะขอเชิญชวนเจ้าให้แวะมาที่บ้าน หรือให้เราไปบ้านเจ้าก็ได้
วลาดิเมียร์
ไปหาเจ้าหญิงอะไรนั่น ข้างบ้าน แล้วบอกนางว่า
แม่พร้อมที่จะทำทุกอย่าง ที่จะสนองความเป็นมิตรของนาง
แล้วก็เอ่ยปากชวนนางให้มาที่นี่ ตอน..
- ดิมิทรี พรุ่งนี้เราว่างไหม - ว่างครับคุณนาย
- พรุ่งนี้ ตอน 6 โมง - ครับ คุณแม่
- เข้าใจแล้วใช่ไหม - ครับ ผมจะไปเดี๋ยวนี้ครับ
- มาทำไม - เจ้าหญิงเซสเยกิน อยู่ไหมครับ
สเตเพน ไปสถานีตำรวจมาหรือ
- ยัยแก่ - อะไรนะ เอ๊ะ มีใครมา
- เด็กหนุ่มที่อยู่ข้างบ้าน - ให้เข้ามาสิ
แก่แล้วยังโง่อีก
เชิญเข้าไปที่ห้องวาดภาพเลยครับ
ขออนุญาตพบเจ้าหญิงเซสเยกินขอรับ
เรานี่แหละ เจ้าหญิงเซสเยกิน
กระผมมีข้อความจากแม่มาถึงท่านครับ
นั่งก่อนสิ
สเตเพน กุญแจอยู่ไหน เห็นกุญแจเราไหม
แม่กระผมบอกว่ายินดีทำทุกอย่าง ที่จะสนองความเป็นมิตรของท่าน
และขอเชิญท่านไปรับประทานอาหาร ที่บ้านตอน 6 โมงเย็น
เยี่ยมมาก เราจะไปตามนั้น
เจ้านี่หล่อดีนะ หนุ่มน้อย หน้าสวย
เจ้าว่า เจ้าหน้าสวยไหม เจ้าว่า เจ้าเหมือนผู้หญิงไหม
ไม่ทราบครับ กระผมไม่เคยคิดแบบนั้น
- รู้ไหม นี่อะไร - ไม่ครับ
นี่คือภาพของจอร์จ วอชิงตัน ที่กำลังบอกลาแม่เขาอยู่
- สวยดีนะ เจ้าว่าไหม - สวยมากครับ
ตามสบายเลยนะ เราเป็นคนง่ายๆ
ง่ายเกินไป ข้าอดคิดไม่ได้
ซิไนดา ซิไนดา นี่ลูกสาวของเราซิไนดา
นี่ลูกชายเพื่อนบ้าน
- เจ้าชื่ออะไร บอกได้ไหม - วลาดิเมียร์
- นามสกุลอะไร - เพทโทรวิชครับ
เราเคยรู้จักผู้กำกับชื่อ วลาดิเมียร์ เพทโทรวิช
สเตเพน ไม่ต้องหากุญแจแล้ว อยู่ในกระเป๋าเราเอง
หนูเคยเจอเมอซิเออร์โวลเดอมาร์แล้ว ขอเรียกแบบนี้ได้ไหม
ได้ครับ เรียกข้า เมอซิเออร์โวลเดอมาร์ได้
อยากเรียกยังไงก็ได้
- ตอนนี้ยุ่งรึเปล่าคะ - ไม่ครับ
มาช่วยข้าพันด้ายหน่อยได้ไหม
ตามมาเลย
ข้าเดินเหมือนลอยไป และ รู้สึกได้ถึงความสุขวิ่งทั่วร่างกาย
อย่างรุนแรงและไม่เข้าท่า
เมื่อวานท่านคิดยังไงกับข้า เมอซิเออร์โวลเดอมาร์
ไม่ชอบใจนักล่ะสิท่า
ไม่เลยครับ เจ้าหญิง ไม่มีทาง ข้าไม่ได้คิดอย่างนั้น
ฟังนะ ท่านยังไม่รู้จักข้า
แต่ในเมื่อท่านเป็นลูกชายเพื่อนบ้าน ข้าจะบอกให้ว่า ข้าเป็นคนแปลก
ข้าเป็นผู้ใหญ่ เพราะว่าอายุมากแล้ว
ท่านต้องพูดความจริงกับข้าตลอดเวลา และทำตามที่ข้าบอก ทุกครั้ง
ข้าเข้าใจว่าท่านสนใจในซากฟอสซิล และเครื่องจักรไอน้ำ
- แบบจำลองเรือ - ไม่เลยครับ ไม่เคย
ถ้าท่านโตแล้ว ชีวิต จะมีเรื่องน่าค้นหามากมาย
มองข้าสิ ทำไมไม่มองข้าล่ะ มอง ข้าชอบหน้าท่าน
ข้ารู้สึกว่าเราเป็นเพื่อนกันได้ ท่านชอบข้าไหม
เจ้าหญิง
อย่างแรกเลย ท่านต้องเรียกข้าว่า ซิไนดา อเล็กซานโรฟนา
และสอง ก็มันพิลึกมาก
ที่ชายหนุ่มไม่ยอมบอก ความรู้สึกออกมาตรงๆ
ท่านชอบข้าใช่ไหม
ใช่ ข้าชอบท่านมากๆ ซิไนดา อเล็กซานโรฟนา
และไม่เคยคิดจะปิดบัง
- ท่านมีครูพิเศษไหม - ไม่ครับ ไม่มีมานานแล้ว
ข้าโกหกนาง
งั้นเหรอ ท่านเป็นผู้ใหญ่แล้ว
ทำมือตรงๆ สิ
ไม่ได้พกอะไรมาเลยใช่ไหม นอกจากสายตาเจ้าชู้
ท่านคงไม่มีสมบัติอะไรล่ะสิ ยังไม่มีใช่ไหม
ข้าจ้องมองนาง นางช่างเป็น คนสวยเหลือเกิน ใกล้กันมาก
นางใส่ชุดสีเข้มค่อนข้างเก่า และคาดผ้ากันเปื้อน
ข้าคงดีใจ ถ้าได้ถือ ผ้ากันเปื้อนผืนนั้นในมือ
หัวรองเท้าของนาง โผล่ออกมาจากชายกระโปรง
ส่วนข้าก็นั่งอยู่ตรงข้ามนาง กำลังคิดว่า
ข้าได้เจอนาง รู้จักนาง ช่างสุขอะไรอย่างนี้
จ้องข้าใหญ่เลยนะ
ซิไนดา บอริสเอาลูกแมวมาให้
ลูกแมวเหรอ
หน้าตาตลกจัง หูก็ใหญ่
ขอบคุณค่ะ บอริส เยโกริช ท่านน่ารักมากเลย
เมื่อวานข้าได้ยินท่านพูดว่า อยากได้ลูกแมวแต้มน้ำตาลหูใหญ่ๆ
ข้าก็เลยไปหามาให้ ตามที่ท่านบัญชา
- เพื่อตอบแทนเรื่องลูกแมว มือท่าน - 2 ข้างเลยค่ะ
ลิ้นสีชมพูเล็กนิดเดียว เอาไปทีซิ
ซิไนดา มานี่
เซ็นข้างล่างนี่ซิ
- มีอะไรเหรอ - คุณแม่สั่งให้กระผมมาตาม
ท่านโมโหที่คุณชายไม่ยอมกลับบ้าน
ข้ามานานแล้วเหรอ
- กว่าชั่วโมงแล้วครับ - ชั่วโมงกว่าเลยเหรอ
- จะไปไหนคะ - ข้าคงต้องกลับแล้ว
ตกลงท่านจะไปบ้านเราตอน 6 โมง
ใช่แล้วพ่อหนุ่ม ไปบอกแม่นะ
เมอซิเออร์โวลเดอมาร์ แล้วมาหาเราอีกนะคะ
เจ้าหญิงเซสเยกินดูท่าทางหยาบคาย ไม่สมหญิงเลย
ช่างขอร้องเพื่อลูกสาวมากมายเหลือเกิน
ดูนางจะหาเรื่องและมีสัมพันธ์ไม่จบสิ้น
น่าเบื่อจริงๆ พรุ่งนี้ ข้าชวนนางกับ ลูกสาว มาทานมื้อค่ำที่บ้านนะคะ
ข้าจำได้แล้วว่านางคือใคร ตอนหนุ่มๆ ข้ารู้จักเจ้าชายเซสเยกิน
เป็นผู้ดีมาก แต่ก็ไร้สาระเช่นกัน
เขาเรียกท่านปารีเซียง เพราะอยู่ปารีสมานาน
และเป็นพระญาติกับดยุค ชาวฝรั่งเศส ที่ล่วงลับไปแล้ว
อภิเษกกับลูกสาวข้าราชการชั้นผู้น้อย
แล้วก็เริ่มเป็นขี้ปากชาวบ้าน
เสียชื่อเสียงวงศ์ตระกูลหมด
- คงไม่มาขอยืมเงินนะ - เป็นไปได้
เจ้าเชิญลูกสาวนางด้วยนี่
มีคนบอกข้าว่านางสวยมาก แล้วก็มีความรู้รอบตัว
- งั้นก็ไม่เหมือนแม่ - ไม่ ไม่เหมือนพ่อด้วย
อยากรู้จังว่านางมาทำอะไรที่นี่
ข้ารู้สึกอึดอัดกับการสนทนาครั้งนี้
ข้าว่า พวกเขาไม่น่ามาอยู่ที่นี่ได้เลย
แต่ท่านบอกว่า รู้จักเจ้าชายเซสเยกิน
- นี่เหรอเจ้าหญิงผู้ลูก - ใช่ครับ
ลูกรู้จักเหรอ
ลูกเจอนางเมื่อเช้าที่บ้านนางครับ
จับเก่งนี่
อย่างน้อยเราก็ไม่ต้องเอากระสุนออก
จูเลียส ซีซาร์ได้รับการยกย่อง ในเรื่องความกล้าหาญ
ข้ารู้สึกว่าเราจะเป็นเพื่อนกันได้
จ้องหน้าข้าใหญ่เลย
ถ้าท่านโตแล้ว ชีวิต จะมีเรื่องน่าค้นหามากมาย
อะไรกัน ลูกยังไม่ได้เข้ามหาวิทยาลัยนะ
ยังไม่รู้เลยว่าจะสอบผ่านรึเปล่า
เสื้อโค้ทตัวสั้นของลูกยังไม่ได้เย็บใหม่ อย่าเพิ่งโยนทิ้งสิ
- แขกกำลังมาครับ - ไร้สาระ แขกมาจริงๆ
เร็วเข้า ถอดออก เอาอีกตัวนึงมาใส่ เช็ดนี่ออกด้วย
ทากทะเลยักษ์
ดิมิทรีรับผิดชอบเรื่องอาหารบนโต๊ะ
ถุงกระสอบม้วน
กะหล่ำปลีมาจากสวนของมาเชนก้า
แล้วก็ไก่ฟ้า วลาดิเมียร์เป็นคนจับ
ใช่ ใช้กับดักของมาเชนก้า
ไม่ได้ ไม่ได้หมักนมสินะ เราขอรับ ความปรารถนาดีและความใจดีจากเจ้า
มาเรีย นิโคลาเยฟน่า กับพาโยท วาสสิลิช
ทำยังไงได้ล่ะ เวลาช่าง.. แต่ก็จบไปแล้ว และเราอยู่ที่นี่ เป็นเจ้าหญิง
เป็นชื่อที่แย่ถ้าไม่มีอาหาร และ ขอบอกว่า นี่เป็นอาหารที่อร่อยจริงๆ
ไม่ธรรมดาเลย และเราก็ชอบอาหารอร่อยๆ
อาหารมื้อนี้อร่อยจริงๆ อร่อยมากๆ
โทษนะ ขอบคุณ
เราขอชมเชยมาเรีย นิโคลาเยฟน่า ที่จัดเตรียมอาหารให้เรา
การตกแต่งแบบใหม่ไม่ใช่รสนิยมเรานะ
แต่มันก็... ยังไงก็เป็นบ้านที่สวยดีนะ
พูดคุ้นๆ แฮะ เขาเป็นฆาตกร
มาหาเราตอน 4 ทุ่ม ได้ยินไหม อย่าเบี้ยวนะ
- ไม่ยอมฟังเลย - ค่ะ ท่าทางจะจริง
เป็นคนน่าเบื่อจริงๆ แย่มาก
และข้าก็ไม่ชอบลูกสาวนางเลย ท่าทางจะยโสน่าดู
มีอะไรให้น่าภูมิใจไม่ทราบ เหมือนสาวใช้ชาวฝรั่งเศสเลย
- เจ้าไม่เคยเห็นสาวใช้ชาวฝรั่งเศสนะ - ดีแล้วล่ะ
นั่นน่ะสิ ดีแล้ว
แต่ข้าอยากรู้ว่า เจ้าคิดยังไงกับพวกเขา
หยุดก่อนๆ ๆ ๆ มีแขกอีกคน ต้องเอาตั๋วให้เขาด้วย
มานี่สิ
เมอซิเออร์ ขอแนะนำนะคะ นี่ เมอซิเออร์ โวลเดอมาร์ ลูกชายเพื่อนบ้านเรา
และนี่คือกวีเอก ไมดานอฟ คุณหมอลูชิน กัปตันเนอร์แมนสกี้ เกษียณแล้ว
ท่านเคานท์มาเลฟสกี้ และบอริส เดอะฮัสซ่า ที่ท่านเคยเจอแล้ว
หวังว่าพวกท่านคงเป็นเพื่อนกันได้
ท่านเคานท์ ทำตั๋วให้ เมอร์ซิเออร์โวลเดอมาร์หน่อย
ไม่ยุติธรรม เขาไม่ได้เล่นเกมส์ยึดของ
ใช่ ไม่ยุติธรรม
ข้าบอกให้ทำตั๋วให้เขา จะฝ่าฝืนคำสั่งเหรอ
เมอร์ซิเออร์โวลเดอมาร์ มาเป็นครั้งแรก
และวันนี้เขาไม่ต้องทำตามกฎ
ห้ามบ่น ทำตั๋วให้เขา ข้าบอกให้ทำ
อย่างน้อย ข้าขออธิบายให้ เมอร์ซิเออร์โวลเดอมาร์ เข้าใจหน่อยนะ
คืออย่างนี้ พ่อหนุ่ม เรากำลังเล่นเกมส์ยึดของอยู่
เจ้าหญิงต้องมอบของ ของนาง
และผู้ชนะ คือคนที่ได้ตั๋วนำโชค
จะมีสิทธิ์จุมพิตมือนาง
เข้าใจที่พูดไหม
ไมดานอฟ ท่านกวีเอกควรจะมีน้ำใจ ยอมมอบตั๋วของท่าน
ให้เมอร์ซิเออร์โวลเดอมาร์ เขาจะได้มีโอกาส 2 ครั้ง
ไม่เอา ไม่มีทางเจ้าหญิง
ก็ได้ เริ่มเลย
จุมพิต
ยอดเลย เขาชนะ ดีใจจัง
- ท่านดีใจไหม - ข้า...
ขายตั๋วให้ข้าเถอะ ข้าให้เจ้าร้อยรูเบิล
บอริส
เอาล่ะ ข้า ในฐานะโต้โผจัดงานนี้
อยากจะเห็นทุกคนทำตามกฎกติกา
เพราะฉะนั้น เมอร์ซิเออร์โวลเดอมาร์ คุกเข่าลง 1 ข้าง
- ใช่ - นี่คือกฎ
- คุกเข่าข้างหนึ่ง - คุกเข่าๆ
ยอดไปเลย
เจ้าหญิงเซสเยกิน กระทรวง มหาดไทยส่งตัวกระผมมา
- เชิญเลย นั่งก่อนสิคะ - ไม่ล่ะครับ
- ความลับ - เรื่อง...
มาสิ ความลับของท่านคืออะไร เมอร์ซิเออร์โวลเดอมาร์
ของข้าเหรอ
ทีนี้ร้องเพลงของท่านซิ
สูงขึ้น สูงขึ้นอีกหมอ
มานี่ สาวน้อย มานี่ สาวน้อย
ดึกป่านนี้แล้ว มาเดินกลางป่าทำไม
- ข้าจะไปเยี่ยมคุณย่าของข้า - จะไปเยี่ยมคุณย่าเหรอ
บ้านเงียบสงัด ดิมิทรีนอนหลับบนบันได
ข้านั่งลงเหมือนต้องมนต์ และนั่งอยู่อย่างนั้นเนิ่นนาน
แล้วข้าก็รู้สึกถึงแสงสว่าง ทำให้ห้องสว่างขึ้นมา
ข้าไปยืนริมหน้าต่าง
แล้วก็คิดได้ว่า ข้ากำลังมีความรัก ใช่จริงๆ มันคือความรัก
ท่านครับ เจ้าหน้าที่ตำรวจ จากในเมือง มาสอบถามเรื่องที่ดิน
ท่านอยากทราบเรื่องก่อนไปไหมครับ
อยาก มีอะไร
เจ้าหน้าที่เขียนรายงานขึ้นมา
นั้นระบุไว้ว่า มาเชนก้าโดนกล่าวหา ว่าเที่ยวออกไป
รีดนมวัวบ้านอื่นตอนกลางคืน
มาเชนก้าออกไปจริงเหรอ
เปล่าครับ นอกจากเอา น้ำชาไปให้ท่านสาธุคุณ
ไม่ก็เอาอาหารไปให้บาทหลวงพาสคอม
นางไม่เคยถือนมหรือแครอทกลับมาเลย
เจ้าหน้าที่คนนี้บอกว่า นางเข้าไปในบ้านเจ้าหญิงเซส...
เซสเยกิน
เจ้าหญิงเซสเยกินมาพักที่นี่
อยากให้มาเชนก้าคอยดูเทียน ให้ตอนกลางคืนครับ
ข้าจะพยายามช่วยนาง
แย่แล้ว
- ขี้ไต้เจ้าติดไฟ - รู้แล้ว เราดับไม่ทัน
เดนิส ระวังนะ
พระแม่มารีช่วยด้วย หน้าซีดเชียว ไม่สบายรึเปล่า
ก็สบายดีนี่ครับ
ไปอยู่บ้านนางทำไมตั้งนาน 2 นาน
อย่าไปสุงสิงกับพวกเขา ได้ยินไหม
มีแขกมาเยอะน่ะครับ
เราเล่นเปียโนกัน เจ้าหญิงน้อยร้องเพลง
ไพเราะมากเลย
ไร้สาระ พวกนั้นแย่ทั้งนั้น
ไม่ใช่เลยครับแม่ พวกเขาใจดีมาก น่ารักมาก
ก็นั่นแหละ พวกเขาไม่มีสมบัติผู้ดี
แม่ไม่อยากให้ลูกไปเสียเวลา กับคนพรรค์นั้น
เอาเวลาไปอ่านหนังสือเตรียมสอบดีกว่า
กอลทั้งหมดแบ่งได้เป็น 3 ส่วน
ใครส่งเจ้ามา
ลุงของข้าเอง ดยุคชาวฝรั่งเศส ที่รักความสงบสุข
ความยุติธรรม และสำนึกผิด และเป็นความยิ่งใหญ่ของพวกเรา
แล้วเจ้าเลือกใคร
ข้าบอกไม่ได้ เพราะข้ารักเขา ใช่ เขาเป็นคนรักของข้า เขามาช่วยข้าแน่
ไม่มีใครช่วยเจ้าได้หรอก สาวน้อย นอกซะจาก...
ว่าไงดราก้อนแมน เจ้าว่าอะไรนะ นอกจากโวลเดอมาร์
บอกแล้วว่าเขาต้องมา
- ไม่นะ พินาศ ย่อยยับ - เดี๋ยว เราชนะได้
- ฆ่าเขาซะ - ชาวกอล เตรียมตัวตายได้
ผู้ใหญ่ท่ามกลางเด็กๆ ยอดมาก
เดนิส ขอบคุณมาก ขอบคุณมากนะ
อยากให้ช่วยอะไร เรียกได้เลย ข้ายินดีรับใช้
- เราเป็นเพื่อนบ้านกันอยู่แล้ว - ใช่ เราเป็นเพื่อนบ้านกันอยู่แล้ว
พระเจ้าอวยพร
เจ้าได้ข่าวจากวาสย่าบ้างหรือเปล่า
เมื่อไหร่กองทัพจะให้เขากลับบ้าน
เขาอยู่ที่โปแลนด์ ข้ารู้แค่นี้แหละ
น่าสงสารจัง
เมื่อเดือนก่อน ข้าได้เงินจากวาสย่าด้วย
ก็อย่างที่บอก ถ้ามีอะไรให้ข้าช่วย
ขอบคุณ
ข้างนอกมีเลื่อนจอดอยู่ บรรทุกฟืนเต็มเลย
แต่ข้าขนเข้ามาไว้ที่โรงนาไม่ไหว
ข้าไม่มีแรงยก
ได้ งั้นไว้ข้าจะมาช่วย
ข้าจะรอนะ
กระผมมาแล้วครับเจ้าหญิง
เจ้าพอจะมีน้ำใจช่วย ลอกคำอุทธรณ์ให้เราได้ไหม
- เพราะถึงยังไง เจ้าก็เขียนได้ - ด้วยความยินดี
ช่วยเขียนตัวบรรจงตัวใหญ่ๆ ด้วยนะ
ทำให้เราวันนี้ได้ไหม พ่อหนุ่มน้อย
ครับ จะทำเดี๋ยวนี้เลย
ซิไนดา ซิไนดาได้ยินไหม
ซิไนดารู้ได้ทันทีว่า ข้าตกหลุมรักนาง
จากวันนั้นมันก็เพิ่มขึ้น ไม่ใช่ข้าคนเดียวนะที่รักนาง
วันนี้ท้องฟ้าสวยจังเลย
- เจ้าว่าไหม เดนิส - ใช่ สวยมาก
- สวยเหมือนเจ้าเลย - จริงเหรอ
ข้าต้องบอกความรู้สึกออกมา ไม่งั้นคงตายแน่
ต้องบอก ข้าต้องบอกเจ้า ข้าเจ็บปวดเหลือเกิน
หรือไม่ก็อาจจะมีคู่แข่งลับๆ ที่ร่ายมนต์ใส่ท่านในทันที
ข้าจึงสงสัยเจ้าแม่ไก่ที่นอนใกล้ท่าน
มีอะไร เจ้าหมา
ทันใดนั้น ความคิดก็แล่นเข้ามาในหัวข้า
แย่แล้ว นางก็ตกหลุมรัก ข้าเฝ้ามองซิไนดาตลอด
นางเปลี่ยนแปลงไป นางเริ่ม ชอบออกไปเดินเล่นคนเดียว
ท่านจะรับชายหนุ่มผู้นี้หรือไม่
ทำไมเจ้าชอบเข้าๆ ออกๆ ที่นี่บ่อยจัง
เจ้าควรจะขยันเล่าเรียนเมื่อยังเยาว์
แต่นี่กลับมาทำอะไรกัน
ท่านรู้ได้ไงว่า ข้าไม่ได้เรียนที่บ้าน
เจ้าทำอะไรมากมาย มีอะไรอยู่ในใจเจ้า
ข้าไม่เถียงหรอก เป็นธรรมชาติของเจ้า
แต่เจ้าเลือกทางที่ไม่ถูกนัก
ไม่เห็นเหรอว่าบ้านหลังนี้เป็นยังไง
- ข้าไม่เข้าใจที่ท่านพูด - มันไม่ดีสำหรับคนอย่างเจ้า
แต่คนอย่างข้า ไม่เป็นไร คนแก่โสดๆ อย่างข้ามาที่นี่ได้
มันทำอะไรหนังเหี่ยวๆ ไม่ได้หรอก แต่เจ้ายังอ่อนนัก
- หมายความว่าไง - ไม่สบายรึเปล่า
ก็ไม่เป็นอะไรนี่นา
เจ้าคิดว่า สิ่งที่เจ้ารู้สึกตอนนี้ มันดีเหรอ
สิ่งที่ข้ารู้สึก
โชคดี ไม่ว่าเจ้าจะคิดอะไร มันก็ออกมาทางสีหน้า
ทำไมเจ้าหลักแหลมขนาดนี้ ทำไมไม่เห็นสิ่งที่เกิดขึ้นรอบๆ ตัว
ทำไม รอบตัวข้ามีอะไร
เป็นบ้าอะไร ถึงเอาจอบเข้ามาในนี้ เอาออกไปเดี๋ยวนี้เลย
ไหนว่าจะจ่ายอาทิตย์ก่อน นี่ก็อาทิตย์นึงแล้ว
คราวนี้ข้าไม่ยอมไปไหนแน่
ถ้าไม่ยอมจ่าย ข้าจะแจ้งทางการ
พูดจาดูถูกกันเกินไปแล้วนะ นังชั้นต่ำ
อย่ามาใช้น้ำเสียงแบบนี้กับเรานะ
ข้ามันชั้นต่ำ แต่ไม่ใช่ทาสนะ
ข้าทำงานแลกเงิน ถ้าไม่อยากติดคุก ก็จ่ายมา
กล้าดียังไง กล้าพูดแบบนี้ ในบ้านเราได้ยังไง
เจ้าดังแล้ว รู้ไหม
ที่เป็นเมียทหารแบบนี้
ไม่ใช่เรื่องของท่าน พูดมาก เดี๋ยวก็โดนตบหน้าหงายหรอก
พอกันที เจ้าปากเก่งเกินไปแล้ว สเตเพน ลูชิน
อยากให้ข้าเอาจริงใช่ไหม อย่ามาท้านะ เอาเงินมาเดี๋ยวนี้
เดี๋ยวข้าให้น่ะ ไม่ต้องห่วง
ค่อยยังชั่ว เอามาเลย
สเตเพน ลูชิน
ลูชิน เราปวดฟันๆๆ
เราปวดฟันมากเลย
และนี่คือซิไนดา ที่วันๆ เอาแต่เดินอ้อยสร้อยอยู่นอกบ้าน
เหมือนนักบวชที่ไม่มีจริยธรรม
เราทนอยู่ที่นี่ไม่ได้แล้ว จะบอกให้
- ลูชิน ทำอะไรหน่อย - อะไรล่ะครับ เจ้าหญิง
บอกให้นางหยุด นางเดินเรื่อยเปื่อย ดื่มน้ำเย็นทั้งวันแบบนี้
มันจะดีกับหัวใจที่อ่อนแอของนางเหรอ
- ทำแบบนี้ทำไม - ทำไม มันจะทำอะไรข้าได้
ทำอะไรได้ ท่านจะเป็นไข้ตายนะ
- จริงเหรอ ก็ให้มันตายไป - งั้นเหรอ ปล่อยมันไปเลย
ใช่ ปล่อยมันไปเลย ชีวิตน่ารื่นรมย์นัก
ถ้าท่านลองมองไปรอบๆ ก็จะเห็นว่ามันช่างสวยงาม
ท่านว่าข้าไม่เข้าใจเหรอ
ท่านพูดได้เต็มปากเชียวเหรอ ว่าทั้งชีวิตนี้ เราไม่สมควรเสี่ยง
ดื่มด่ำน้ำเย็น
พอที ซิไนดาคนดี ธรรมชาติ ของท่านย่อมเปลี่ยนแปลงไม่ได้
ไม่ใช่อย่างงั้นหรอกหมอ
ท่านไม่สังเกตให้ดี สวมแว่นตาดูสิ
ดีขึ้นไหม
เมอซิเออร์โวลเดอมาร์ ข้าไม่ต้องการความสงสาร
ซิไนดาๆ
ไม่ดีเลย แย่ พ่อหนุ่ม บรรยากาศในบ้านหลังนี้
เจ้าบอกเขาเรื่องผู้ตรวจการ จากทางการรึเปล่า
บอกหลายวันแล้วครับ
- แล้วเขาว่ายังไง - ไม่พูดอะไรมาก
แต่ท่านเดินตรงไปที่ บ้านเซสเยกินเลยครับ
- เขาไปทำอะไรที่นั่น - ขอโทษครับ ข้าไม่ทราบ
ขอบใจมาก
และดวงตาที่ไม่เคยมีน้ำตาไหลออกมา
แย่มาก ขอโทษนะไมดานอฟ กลอนของท่านไม่ได้เรื่อง
ไม่ใช่ของข้า ของเชคสเปียร์
- ไหนว่าเชคสเปียร์เก่งไง - ดังมากเลย รู้ไหม
เขาเก่งนะ เก่งอย่างมากเลยล่ะ
ดวงตาที่ไม่เคยมีน้ำตา ไม่ได้เรื่องเลย
ทำไมไม่บอกว่าร้องไห้หรือสะอื้นไปเลย
เขาน่าจะพูดแบบนั้นไปเลย ข้าสะอื้นหรือร้องไห้
ข้าขอสั่งห้ามเชคสเปียร์เข้าบ้าน
ฮิวโก้เป็นนักเขียนชั้นหนึ่ง ข้าชอบฮิวโก้
ทองโกเชเยฟด้วย เขาแต่งหนังสือภาษาสเปน
หนังสือที่หน้าปก เป็น เครื่องหมายคำถามคว่ำน่ะเหรอ
ไม่เอา มาเล่นเกมส์กันดีกว่า
- ยึดของ - เกมส์ยึดของน่าเบื่อ
ข้าขอเสนอเกมส์ อุปมาอุปไมย
เราจะเปรียบเทียบสิ่งของกับสิ่งอื่น
ใครอุปมาอุปไมยได้เก่งที่สุด จะชนะ
- งั้นก็ เล่นเลย - ใช่ เล่นกันเถอะ
เมฆพวกนั้นเหมือนอะไร
ข้าว่า มันเหมือนใบเรือสีม่วงบนเรือสีทอง
ที่คลีโอพัตราแล่นมาพบแอนโทนี่
เจ้าจำได้ไหม
- ได้ๆ - จำได้ แม่นเลย
- จำได้สิ - แม่นเลยล่ะ
แอนโทนี่อายุเท่าไหร่นะ
- ยังเด็กแน่ๆ ล่ะครับ - ใช่ เด็ก
ขอโทษนะ เขาอายุเกิน 40 แล้ว
เกิน 40 ทุกคนหลีกทางให้ข้าหน่อย
ครับ ได้เลย
เทียบเก่งมาก
มาเชนก้า
ทุกอย่างของนางน่าสนใจไปหมด
ข้าอยากรู้ไปหมด จนเคยแอบไปที่บ้านนาง
หวังจะเห็นนางขี้เกียจ และอยากมีเพื่อนคุย
- กำลังเก็บหอมอยู่เหรอ - ค่ะ เจ้าหญิง
รู้ไหม แม่ข้าโกรธเจ้ามากนะ
ท่านชอบโวยวาย ข้าไม่ได้เรียกมาดุ
มามีความลับกันเถอะ
- ความลับเหรอคะ - ข้าชอบอาบน้ำเย็นๆ กลางแจ้ง
แต่ต้องเป็นที่ลับตาคน ที่ที่จะไม่มีใครจับได้
ข้ารู้จักบึงแห่งหนึ่งค่ะ เจ้าหญิง ข้าเองก็อาบน้ำที่นั่น
ลับตาคนรึเปล่า
ลับจนเจ้านัดพบคนรักได้ โดยที่ไม่มีใครเห็นเลยไหม
- ข้ายังไม่เคยลองเพคะ - แต่ก็ทำได้
นี่เพคะเจ้าหญิง ไม่มีใครมองเห็น
ถึงจะมองจากภูเขาก็ตาม ยังไม่เห็นบึงเลยเพคะ
เข้าใจแล้ว เจ้าอาบน้ำที่นี่ แบบไม่ต้องห่วงเลยใช่ไหม
- เพคะเจ้าหญิง - ทำสิ
พิสูจน์สิ
แต่ข้า เดี๋ยวข้าก็ตัวเลอะอีก ตอนกลับไปเก็บหอม
เจ้าบอกว่าบึงแห่งนี้ลับตาคน จนแอบนัดคนรักได้
พิสูจน์ให้ข้าดูสิ ถอดเสื้อผ้าออก
เกรกอรี่ ไปนั่งตรงโน้นนะ มองเข้าไปในป่า ดูต้นทางให้ข้าหน่อย
ร้องเพลงกัปตันนะ ทั้งเพลงเลย
- แล้วอย่าลอกแลก รู้ไหม - รู้แล้ว
ข้ายอมรับว่าข้าประพฤติตัว ไม่สมกับเป็นสุภาพบุรุษเลย
แต่ข้าก็ยังแอบมองต่อ
ถอดให้ข้าบ้าง
- เจ้าเคยนัดคนรักที่นี่ไหม - ไม่เคยเพคะ เจ้าหญิง
แต่ก็อยากทำเหมือนกัน ใช่ไหม
คือว่า สามีข้าไปเกณฑ์ทหาร แต่ข้าก็เคยคิดแบบนั้นเพคะ
ข้าก็เคยคิดแบบนั้นเหมือนกัน
- ข้าจะเก็บเป็นความลับเพคะ - สัญญานะ
- ข้าเก็บความลับเก่งเพคะ - จริงเหรอ
ใครน่ะ
เจ้า มานี่เลย สู่รู้
- เจ็บนะ - เจ็บงั้นเหรอ
แล้วคิดว่าข้าไม่เจ็บหรือไง ข้าไม่เจ็บเลย
ข้าทำอะไรไปนี่ เมอร์ซิเออร์โวลเดอมาร์
ข้าน่าจะเก็บผมเจ้าไว้ในล็อคเกอร์ แล้วเอามาใส่ด้วย
คงทำให้ท่านรู้สึกดีขึ้นนะ แล้วก็ ลาก่อน
ข้าเลิกหวังในสิ่งที่เป็นไปไม่ได้แล้ว ข้าชอบอยู่อย่างสันโดษ
เด็กหนุ่มที่เจ็บปวดรวดร้าว โดดเดี่ยว และเศร้าหมอง
ข้าเพลินไปกับความรู้สึกที่ เจ็บปวดเช่นนี้ ข้าชอบมันมาก
คนโง่ ขึ้นไปทำอะไรบนนั้น
คิดเรื่อยเปื่อย
ท่านชอบบอกว่า รักข้านักหนา
ถ้างั้น กระโดดลงมาสิ ถ้าท่านรักข้าจริงๆ
ที่รักของข้า ทำแบบนั้นทำไม
เชื่อข้าทำไม ในเมื่อท่าน รู้ว่าข้าก็รักท่าน ฟื้นนะ
ลุกขึ้นเลยคนพิลึก บ้าที่สุด ทำไมนอนบนหญ้าแบบนั้น
ร่มอยู่ไหนนะ เพราะท่านแท้ๆ ข้าเลยโยนทิ้ง
อย่ามองข้าแบบนั้น ไร้สาระจริงๆ
ไม่เจ็บใช่ไหม บอกว่าอย่ามองข้าไง
ทำไมพูดไม่รู้เรื่องนะ ไม่ตอบอะไรเลย
อย่าเถียงข้า เรามีเรื่องต้องคิดมากมาย
นั่งลงเดี๋ยวนี้ อย่าขยับไปไหนเด็ดขาด
ข้าหาม้าดีๆ ให้ท่านไม่ได้
เดนิสบอกว่าเขามีม้าดีๆ ตัวหนึ่ง แต่ข้ากลัว
กลัวอะไร ไหนบอกซิ
กลัวอะไร ก็ท่านขี่ม้าไม่เป็น ข้าไม่อยากคิดว่าจะเกิดอะไรขึ้น
ท่านเป็นอะไร อยู่ๆ ก็อยากขี่ม้า
เรื่องของข้า อย่ายุ่ง
ข้าไปขอยืมเพื่อนบ้านก็ได้ พ่อของวลาดิเมียร์ไงล่ะ
รู้แล้ว ท่านอยากไปขี่ม้ากับเขาสิท่า
- กับเขา หรืออาจจะคนอื่น - ก็ได้ขอรับ ข้าจะไปหาม้ามาให้
แต่อย่าไปเอาม้าแก่มาล่ะ ข้าอยากได้ม้าหนุ่ม
ม้าหนุ่มที่สุดเลย
แล้วใครล่ะ ท่านจะไปขี่ม้า กับมาเลฟสกี้เหรอ
อย่าเพิ่งใจร้อนน่า แล้วอย่าถามมาก ข้าจะพาเจ้าไปด้วย
- ท่านพูดเพียงเพื่อปลอบใจข้า - แล้วหายน้อยใจไหมล่ะ พ่อนักรบ
นี่ เมอร์ซิเออร์โวลเดอมาร์ ไปด้วยกันไหม
ไม่ล่ะ ข้าไม่ชอบอยู่กับคนเยอะๆ
เขาอยากไปกับข้าลำพัง อิสระเหนืออื่นใด สวรรค์บนดิน
ไปได้แล้วบอริส อย่าโอ้เอ้ พรุ่งนี้ข้าต้องมีม้าขี่นะ
แล้วจะหาเงินมาจากไหน
ลูกไม่ได้ขอเงินแม่ บอริสจะให้ลูกยืม
เขาจะให้ยืมเหรอ
บอริสขอคุยด้วยหน่อย น่าดีใจจริงๆ
เอาจดหมายไปให้แม่เจ้านะ
จดหมายมาครับแม่
เปิดสิ
เกรกอรี่ ไปดูที่โรงนาซิ ว่านกนางแอ่นฟักไข่รึยัง
เขาปลดประจำการวาสย่าแล้ว เขาได้กลับบ้านแล้ว
เมื่อไหร่ เขาบอกไหม
เขาโดนปลดออกมาแล้ว ไม่นานคงถึง
ก็ดี เจ้าจะได้กลับไปอยู่กับเขา
- ข้าไม่อยู่กับเขาหรอก - เขาเป็นสามีเจ้านะ
เจ้าคิดว่ามันง่ายนักเหรอ
ข้าไม่เคยรักเขา ข้าโดนบังคับ แต่งกับเขา แม่ข้าสั่งให้ทำ
อย่าพยายามแก้ตัวเลย
ข้าถามหน่อย เจ้าแต่ง กับเขาในโบสถ์หรือเปล่า
ใช่
แต่ข้ารักเจ้า ข้าอยากอยู่ กับเจ้าไปจนตาย
ให้คนดูถูกไป ข้าไม่สน
เรา 2 คนทำบาป เราต้อง สำนึกผิดและเกรงกลัวพระเจ้า
เราต้องขอให้วาสย่าอภัยให้ เขาเป็นคนเงียบๆ คงไม่ฆ่าเจ้าหรอก
ทำแล้ว ครอบครัวจะได้ไม่แตกแยก
- ข้ารักเจ้า ไม่ใช่เขา เจ้า - แถมยังต้องห่วงเกรกอรี่อีก
เจ้าคิดถึงเขาไหม ตอนที่มีสัมพันธ์กับข้า
มีอะไร
ข้ามาตามที่เจ้าหญิงสั่งเหมือนทุกวัน
ท่านไม่สบาย
ดูสิ ดอกไลแล็ค
ยาทุกชนิดทำมาจากสมุนไพร แม้แต่มอร์ฟีนยังใช่เลย
- นึกว่านางหว่านเสน่ห์ - ใช่
เห็นได้ชัดว่าการเสียสละตน เป็นความผาสุกอันประเสริฐของบางคน
ท่านจะพูดอะไร
ขอโทษที ข้าไม่ได้จะพูดอะไร
ไม่ ทุกอย่างมันจบแล้ว ข้าเหนื่อยนิดหน่อย แต่เดี๋ยวก็หาย
เจ้าจะกลับไปเป็นเหมือนเดิมไหม
- ทำไม ข้าเปลี่ยนไปเหรอ - ใช่แล้ว
ข้าเย็นชากับท่าน ข้ารู้
แต่ท่านไม่ควรจะเก็บเอาไปคิดนะ
เจ้าไม่อยากให้ข้ารักเจ้าเท่านั้นเอง
ไม่ใช่ ให้รักข้า แต่ไม่ใช่ให้หลง
แล้วจะให้ข้าทำยังไง
เรามาเป็นเพื่อนกันเถอะ ยังไงเราก็เป็นเพื่อนบ้านกัน จริงไหม
- เจ้าเห็นข้าเป็นเด็กเหรอ - ใช่ เป็นเด็ก
แต่เป็นเด็กดี น่ารัก และฉลาด ที่ข้ารักเป็นที่สุด
เอาอย่างนี้นะ
จากวันนี้ไป ท่านจะเป็นเด็กติดตามข้าตลอด
จำไว้นะว่าเด็กรับใช้ ห้ามละทิ้งนายหญิงไปไหน
และนี่คือสัญลักษณ์ของศักดิ์ศรีของท่าน
ตามข้ามา เด็กรับใช้
หมาตัวเดิม ลูกสนลูกเดิม และกาน้ำร้อนก็ยังเย็นอยู่
ตาเจ้าบอริส ล่าสุดเจ้าฝันว่าอะไร
ข้าฝันว่า ป้อนปลาคาร์ฟให้ม้า ม้าของข้ามีขาเป็นไม้ด้วย
มันกินปลา แต่ว่าไม่ชอบ
ฝันเลวร้ายของข้าเริ่ม เมื่อหญิงสาว หลอกลวงชายที่นางชื่นชอบ
- แย่ - เสียงดนตรีลอยมาแต่ไกล
มีดอกไม้พูดได้ อยู่เหนือสุสาน
แล้วข้าเห็นทูตกับพิณถูกทอดทิ้ง
- ไม่ได้เรื่อง - ใช่ เงียบเถอะ ไมดานอฟ
ใช่ ข้าเห็นด้วย
บอริส ถ้าฝันของท่าน น่าเบื่อนัก ก็แต่งเรื่องใหม่สิ
ข้าไม่รู้จะพูดอะไร
จินตนาการไง สมมุติว่าท่านแต่งงานแล้ว
ท่านจะใช้ชีวิตกับเจ้าสาวยังไง
- จะขังนางไหม - แน่นอน
แล้วท่านจะอยู่กับนางไหม
แน่นอน ข้าจะอยู่กับนางตลอด
น่าชื่นชม ถ้านางเกิดเบื่อ แล้วนอกใจท่านล่ะ
ข้าจะฆ่านาง
ถ้านางหนีไปล่ะ
ข้าจะตามไปจับนางมา แล้วฆ่าซะ
งั้นเหรอ แล้วถ้าข้าเป็น ภรรยาท่าน ท่านจะทำยังไง
ข้าจะฆ่าตัวตาย
ถ้าข้าอยากให้ใครตาย
ข้าจะส่งไปให้ท่านทันที ทหารม้า
ลองนึกภาพพระราชวังใหญ่โต ราชินีสาวสวยจัดงานบอลขึ้น
ของทุกอย่างหรูหราไปหมด
- ท่านชอบความหรูหรา - แน่นอน อย่าแทรกสิ
แล้วก็งานนี้ช่างเลิศลอย มีแขกเหรื่อมากมาย
หนุ่ม กล้า รูปงาม และทุกคนต่างก็หลงรักราชินี
- ไม่มีแขกผู้หญิงเลยเหรอ - ไม่มี เดี๋ยวก่อน มีสิ
- น่าเกลียดหมด - ไม่ มีเสน่ห์
แต่ชายทุกคนหลงรักราชินี นางสูงส่ง และสง่างาม
สลักของนางมีมงกุฎทองคำอยู่
ทุกคนห้อมล้อมและชื่นชมนาง
แล้วนางชอบให้ชื่นชมไหม
ทำไมชอบแทรกตลอดเลย ใครจะไม่ชอบให้ชื่นชมล่ะ
เมื่องานบอลดำเนินไป ราชินีก็ละทิ้งแขก
นางมองเข้าไปในสวน คิดว่า ทุกคนห้อมล้อมข้า
พร้อมจะสยบแทบเท้าข้า ทุกคนเป็นทาสข้า
แต่นั่น ข้างๆ น้ำพุ ข้างๆ ละอองน้ำ
ทาสของข้ากำลังรอข้าอยู่ ไม่มีใครรู้จัก แต่เขารอข้าอยู่
ข้าต้องไปหาเขาแน่ ไม่มีอะไรหยุดยั้งข้าได้
เมื่อข้าอยากอิงแอบ แนบชิดอยู่กับเขาในสวน
แล้วตอนที่ราชินีวิ่งเข้าไปในสวน
เราจะไม่เห็นนางถือรถไฟเด็กเล่น เดินงุ่มง่าม ออกไปงั้นเหรอ
ข้าไม่ได้อนุญาต ให้ท่านพูดจาหยามเหยียด
เพราะฉะนั้นช่วยออกไปซะ
- ข้าไม่ไป ข้าขอโทษ - เจ้าหญิงพูดถูก
ข้าไม่ได้ตั้งใจ ข้าไม่เคยคิดเลย
ที่พูดไป ข้าไม่คิดอะไร
ข้าไม่เคยคิดจะดูถูกท่านเลย
ยกโทษให้ข้าด้วย
เดี๋ยวข้าจะเดินไปส่ง ลาก่อน
เขาคือใคร
ข้าเฝ้าคิดถึงแต่คำถามนี้ในความมืด
ว่าใคร ว่านางหมายถึงอะไรกันแน่
พ่อครับ ดูแพะพวกนี้สิ ข้าชอบตัวนี้ที่สุดเลย
- ตอนนี้มีกี่ตัวแล้ว - 5 ตัวแล้ว
ข้าไม่ใช่เมียของเจ้าแล้ว
ข้าไม่อยากอยู่กับเจ้า
เราทำบาปต่อเจ้า วาสย่า
เราทำบาปร้ายแรงต่อเจ้าและพระเจ้า
ยกโทษให้เราด้วยเถอะ มาเชนก้า
เจ้าต้องล้างเท้าเขา แล้วเอาน้ำมาดื่ม เพื่อเป็นการชำระความผิด
มองซิเออร์เด็กรับใช้
ยินดีที่ได้พบ ราชินีของเจ้าทำอะไรอยู่
ท่านโมโหเหรอ อย่าเลย
เพราะซิไนดาเรียกเจ้าว่า เด็กรับใช้
เด็กรับใช้ต้องอยู่กับราชินี
แต่ข้าอยากบอกว่า เจ้าทำหน้าที่ได้ไม่ดีเลยนะ
เหรอ ทำไมล่ะ
เด็กรับใช้ต้องไม่ห่างกายนาง
ต้องรู้ว่านางทำอะไร
ต้องคอยดูแลทั้งวันทั้งคืน
- ท่านหมายความว่ายังไง - ใช่ ท่านหมายความว่ายังไง
ยังไงเหรอ ทั้งวันทั้งคืน
ตอนกลางวันมีแสงสว่าง และมีผู้คนมากมาย
แต่กลางคืน อะไรก็เกิดขึ้นได้เสมอ
คอยดู ดูให้ดีๆ เถอะ
ข้าต้องแสดงให้ทุกๆ คนเห็น ว่าข้ารู้จักการแก้แค้น
ข้าว่า ข้าได้ยินเสียงประตูเปิด
แล้วก็เสียงกิ่งไม้ที่โดนเหยียบหัก
ข้าได้ยินเสียง ค่อนข้างดัง ของรอยเท้าในสวน
มันเดินตรงมาหาข้า
อยู่นั่นไง ไม่ว่าจะเป็นใคร เขามาแล้ว ข้าคิด
พระเจ้า พ่อของข้าเอง
นี่มันอะไรกัน ฝันหรือ เป็นเรื่องบังเอิญหรือเปล่า
ความคิดทั้งหลายที่พรั่งพรู เข้ามา ช่างแปลกและใหม่
จนข้าไม่กล้าปล่อยใจให้คิดต่อ
สวัสดี
โวลเดอมาร์ ข้ามีเพื่อนมาให้ท่าน
เขาชื่อวิคเตอร์ น้องชายข้าเอง ทำความรู้จักไว้
เขายังเด็ก ขี้อายและดื้อ แต่ก็มีจิตใจดี
พาเขาไปชมเนสกูชะนี พาร์คสิ พาไปเดินเล่น
- ท่านจะพาไปใช่ไหม - แน่นอน
เอาสิเด็กๆ กอดกันให้ดูหน่อย
ถ้าอยากไปสวน ข้าจะพาไป
ขอบคุณ ท่านใจดีเหลือเกิน
ไม่ปลดกระดุมคอหน่อยเหรอ
ไม่ล่ะ พวกเราชินซะแล้ว
ขอตัวนะ
- วันนี้ข้าเป็นแค่เด็กเหรอ - เป็นอะไรไป มีอะไร
ข้ารู้หมดแล้ว ทำไมต้องปั่นหัวข้า
ข้าทำผิดต่อท่าน ทำผิดร้ายแรง
ในจิตใจข้าแต่มีความมืดดำ ชั่วร้าย เลวทราม
แต่ข้าไม่ได้ปั่นหัวท่านแล้ว
ข้ารักท่าน
แต่ท่านไม่รู้หรอกว่าทำไม และข้ารักท่านแค่ไหน
ว่าแต่ว่า ท่านรู้อะไรเหรอ
ข้าจะบอกได้ยังไง
นางจ้องตาข้า แล้วข้า ตกเป็นของนางทั้งตัวและใจ
นางจะทำอะไรข้าก็ได้
อะไรนะ โกหก ท่านไม่ ท่านทำ
ทำตัวให้สมควรให้เกียรติหน่อย แล้วข้าถึงจะให้เกียรติเจ้า
- พ่อของข้าล่ะ - ทำไม
ท่านพ่อบอกให้คุณชายนั่งคนเดียว
- อะไร เจ้าโกหกตลอดเลย - โกหกเหรอ
ข้าไม่เข้าใจจริงๆ เจ้าโกหกมาหลายปี
- อย่าพูดมากได้ไหม - ทำได้ยังไง
ทำแบบนั้นแล้วยังเฉยได้ยังไง ข้ารู้นะ
เจ้านั่นแหละ คนโกหก
แอบไปมีสัมพันธ์หญิงขายตัวข้างบ้าน
อย่าพูดเกินจริง เจ้าเป็นประสาทไปแล้ว
ไปตายเลยไป ไปตายซะ
ขอให้พระเจ้าลงโทษที่เจ้าโกหก โกหกหน้าด้านๆ
โกหกอะไร เจ้าระแวงไปเองทั้งนั้น
คิดเป็นตุเป็นตะ เจ้า ไม่เคยเข้าใจข้าเลยใช่ไหม
ระแวง แน่นอน ข้าต้องระแวงสิ
เพราะเจ้าโกหก ทั้งที่สาบานแล้ว
ข้าโกหกเจ้าเมื่อไหร่ อย่าว่าข้าโกหกนะ
เจ้ากักขังข้า ข้ารู้สึก
มันมีจดหมาย
จดหมายที่ไม่ควรเปิดอ่าน
- มีจดหมายจริงเหรอ - ใช่ครับ คุณชาย
ไม่ใช่คุณพ่อเลินเล่อ เหมือนคุณชายนะ
ขอโทษครับ ในสวน
คนรับใช้เห็นทุกอย่าง รู้ไหม
มีแต่คนรับใช้ที่จะทำ
ให้ตายเถอะ มีหลายเรื่องที่ทำเองไม่ได้
ต้องจ้างคนทำให้
นางขังเจ้าไว้ เจ้าทำตัวเหมือนคนโง่
มันคือความรักเหรอ ไม่ใช่เลย เพราะเงิน
เสน่หาจอมปลอม นางเรียกว่ากู้ใช่ไหม
เงินอะไร เจ้าพูดถึงใคร
เจ้าหญิงตกอับนั่นไง คนโง่
เจ้าเป็นอีแก่ความจำเสื่อม
- คนเลว - คางคกหนังเหี่ยว
- ชั่วช้า - รู้แล้วว่าเจ้าเป็นคนยังไง
- ข้าอ่านจดหมายหมดแล้ว ทุกเรื่องเลย - ทุกเรื่องอะไรของเจ้า
ซิไนดา เรื่องเงินกู้ของแม่นาง
ทั้งหมดเลย ทำไมเจ้าโง่ขนาดนี้
บอกแล้วว่านาง ไม่มีปัญญาทำอะไร เห็นไหม ข้ารู้ทุกอย่างแหละ
- เอามานี่นะ - เจ้าจะทำไม
สงสารตัวเองเถอะ เอามา
ซิไนดาเป็นชื่อแม่เจ้าใช่ไหม ข้าลืมไปเลย
ข้าไม่อยากลงมือนะ อย่าหาเรื่อง
ก็เอาสิ ฆ่าข้าเลย
หยุดนะ อย่ามาขู่นาง อย่าทำร้ายแม่ข้า
อย่านะ ข้าเอาจริง
- น่ากลัว - อย่าพูดมาก ออกไป
- ลูกหลงรักนางเหรอ - อาจจะใช่ครับ
แม่รู้ลูกอยากเจอนาง แม่รู้ลูกอยาก นางก็คงอยากเจอลูกเหมือนกัน
แต่ฟังนะ แม่จะขอให้ลูก ทำอะไรที่กล้ามากและเด็ดขาด
แม่อยากให้ลูกโต ถ้าทำได้ เป็นผู้ใหญ่แบบไม่เหมือนใคร
อย่าไปเจอนางอีก ทำได้ไหมวลาดิเมียร์
ทำได้ครับ
นั่งก่อนสิครับ
วลาดิเมียร์
ความรักของผู้ชายกับผู้หญิง เป็นความสูญเสียทางจิตใจที่เลวร้าย
เหมือนมันจบสิ้นแล้ว
แค่ชั่วพริบตา ดอกไม้ของข้า ก็โดนถอนรากถอนโคน
แล้วโดนเหยียบจนบี้จมดิน
ดิมิทรีเตรียมเก็บของกลับมอสโคว์ เราจะย้ายเข้าเมือง
ทำทุกอย่างเงียบๆ และอย่าใจร้อน
วลาดิเมียร์
ไปหาเจ้าหญิงนั่นให้แม่ แล้วบอกว่า...
บอกว่า
บอกว่าแม่ขอบพระทัย และขอโทษ
ที่ป่วยจึงไม่ได้ไปบอกลาด้วยตัวเอง
ข้าเดินไปที่บ้านเซสเยกิน
เหมือนไม่มีชีวิต ทุกอย่างใกล้จบลงแล้ว
คิดอยู่อย่างเดียว นางทำได้ยังไง ทำไปเพื่ออะไร
หญิงสาวที่เป็นเจ้าหญิง ทำลายชีวิตตัวเองทำไม
แล้วข้าก็นึกถึงคำของลูชิน
"การเสียสละตนเป็นความผาสุก อันประเสริฐของบางคน"
พวกเจ้าดูเหมือนจะไปอย่างเร่งรีบ เพราะอะไรงั้นหรือ
พอได้ยินเสียงท่าน ข้าก็รีบมาเลย
ไม่สนใจข้าเลยเหรอ คนใจร้าย
เปล่า ข้ามาบอกลา เจ้าหญิง อาจจะตลอดไป
เจ้าอาจจะทราบแล้วว่าเราจะไป
ข้ารู้แล้ว ขอบคุณที่มานะ
ข้าเริ่มคิดแล้วว่าจะไม่ได้เจอเจ้าอีก
อย่าคิดถึงข้ามากนะ ข้าอาจจะเคยทรมานท่านบ้าง
แต่ข้าเป็นอย่างใจท่านไม่ได้จริงๆ
ข้าไม่เป็นไม่ได้ ท่านมองข้าผิดไป
- ข้าเหรอ - ใช่แล้ว
ไม่ เชื่อข้าสิ ซิไนดา อเล็กซานโดรฟน่า ไม่ว่าเจ้าจะทำอะไร
และทำให้ข้าเจ็บปวดแค่ไหน
ข้าจะรักและเทิดทูนเจ้า ตราบสิ้นลมหายใจ
ลาก่อน
ข้าถ่ายทอดความรู้สึกที่ต้องจากนาง ออกมาไม่ได้
ข้าไม่อยากรู้สึกแบบนี้อีกเลย
แต่ถือเป็นเคราะห์ร้าย ที่ไม่เกิดเรื่องแบบนี้
- เคานท์มาเลฟสกี้ - เรียกข้ามาทำไม
ไม่กี่วันก่อน มีคนไล่ท่านออกจากบ้าน
ข้าไม่อยากอธิบายอะไรทั้งนั้น
แต่ถ้าเจอกันที่มอสโคว์ ข้าจะจับเจ้าโยนน้ำ
ข้าไม่ชอบจดหมายนั่นเลย
ใช่ หลายวันก่อนข้าโดนไล่ออกจากบ้าน
ข้าไม่รู้ว่า ข้าไปเป็นแขกของเจ้า
จดหมายของข้านั้นไปถึงผิดที่
แต่ถ้าเจ้ารับความสับสนไม่ได้
ข้าก็รับไม่ได้เหมือนกัน ลาก่อน
ไปได้
เรากลับไปอยู่มอสโคว์
- เอาหีบไปเลยไหมครับ - เอาเลย ไปดูห้อง...
สำหรับพ่อข้า ข้าไม่รู้สึกอะไรกับเขาเลย
ตรงกันข้าม ข้ารู้สึกว่าเขาโตขึ้นด้วยซ้ำ
ให้นักจิตวิทยา อธิบาย ความขัดแย้งนี้แล้วกัน
วันหนึ่ง ข้าเดินเล่นอยู่บนถนน แล้วก็ ดีใจสุดจะพรรณนา ที่ได้เจอลูชิน
- ไง พ่อหนุ่ม - ครับ
เจ้าจริงๆ ด้วย ไหนขอดูชัดๆ ซิ ยังเขียวอยู่นะ
แต่ว่าความไร้สาระไม่มีในแววตาแล้ว
เจ้าดูโตขึ้น ไม่ใช่เด็กแล้ว จะไปมหาวิทยาลัยเหรอ
ครับ มหาวิทยาลัยแล้ว ใช่ครับ
ดี ที่สำคัญที่สุด คือใช้ชีวิตปกติ
และอย่าหลงระเริงไปกับ สิ่งที่จะพาเจ้าหลงผิด
ต้องเป็นคนมั่นคงเข้าไว้
เห็นไหม ข้าไม่สบาย และบอริสล่ะ ได้ข่าวไหม
- ไม่ อะไรเหรอ - เขาหายไปเลย
สาบสูญเหรอ
เพราะไม่รู้จะถอนตัวออกมายังไง
เขาติดบ่วงจนดิ้นไม่หลุดเลยว่าไหม
ข้าดีใจที่รอดมาได้
ขอพูดเลยนะว่า ขออย่า ให้เจ้าเจอนางอีก เจ้าไปดีแล้ว
- ลาก่อน - ลาก่อน
แต่ข้าก็ได้เจอซิไนดาอีก
- รออยู่ตรงนี้กับม้านะ - ทำไม พ่อจะไปไหน
พ่อมีธุระต้องไปคุยกับเพื่อน ที่อยู่สุดถนนหน่อย
จะไปนานไหมครับ
ไม่หรอก สักนาที 2 นาที อยู่ตรงนี้นะ
อรุณสวัสดิ์ค่ะ มายืนอยู่ คนเดียวแบบนี้ได้ยังไง
ขอโทษ
ขอบุหรี่ให้สาวน้อยสักมวนได้ไหม
วันนี้หนาวจัง สูบบุหรี่แล้วอุ่นขึ้น
นี่หูหนวกรึไง อย่ามายุ่งกับข้า
ข้าตะลึงงันเลย ไม่นึกว่าจะได้เห็นภาพนี้
อยากลงเอยแบบนั้นรึไง
ความคิดข้าหมุนคว้างไปหมด
ข้าไม่อยากคิดเลยว่า สิ่งที่ข้าเห็นมันคืออะไร
พวกเขาทุบตีนาง ข้าคิด ทุบตี ๆ
วลาดิเมียร์ ยืนเซ่อทำไม เอาม้ามานี่
แส้พ่อหายไปไหน
- ทำไม ขี้เกียจรอแล้วเหรอ - ก็นิดหน่อย
- พ่อทำหล่นเหรอ - เปล่า ไม่ได้ทำหล่น พ่อโยนทิ้ง
ทำไมคนเราถึงทนโดนทุบตี ทำไมกันนะ
และข้าคิดว่าที่ทนได้ ก็เพราะรักนั่นเอง
ดิมิทรีพบศพของเขา ตอนข้านอนอยู่ข้างบน
มีจดหมายอยู่บนโต๊ะ ที่ข้าคิดว่าท่านควรจะอ่านครับ
ข้าเจอจดหมายที่พ่อ เพิ่งจะเริ่มเขียนถึงข้า
ลูกพ่อ พ่อเขียน ระวังความรักของผู้หญิง
ระวังความหลงใหล ที่จะฆ่าเจ้าช้าๆ
จดหมายจบลงแค่นี้ พ่อเขียนไม่จบ เพราะสิ้นซะก่อน
แม่ข้าส่งเงินจำนวนหนึ่งไปที่บ้านมอสโคว์
มองซิเออร์ดอลสกี้ ชอบ การแสดงชุดโอเทลโล่รึเปล่าครับ
ข้าคิดว่ามันดีมากเลย มองซิเออร์
- ไมดานอฟ - ไมดานอฟ ใช่แล้ว ขอบคุณ
มีสีสันมากเลย ที่นั่งเราเห็นชัดเจนมาก
ขอโทษครับ
- แล้วๆๆ ท่านคิดยังไง - ก็ธรรมดานะครับ สำหรับที่นั่ง
แต่ข้าหมายถึงท่านรู้สึกสงสาร ความรักของโอเทลโล่หรือเปล่า
ข้าไม่ใช่คนขี้หึง ขอโทษที่ต้องพูดตรงๆ
ความปรารถนาของหญิง ก็เหมือนที่อริสโตเติลว่าไว้
ข้าไม่เคยคิดว่าผู้ชายจะมี
ภรรยาท่านจะไม่ผิดหวังถ้ารู้เข้า
อย่ารู้เลย นางอาจจะผิดหวัง
คำถามนี้น่าสนใจนะ ข้าว่านางต้องผิดหวังแน่
แต่ว่าจะพิจารณากันดีๆ มองซิเออร์ เด็กรับใช้รึเปล่า
ไมดานอฟ ท่านเองเหรอ
ไม่ได้เจอกันซะนาน น่าจะประมาณ...
4-5 ปีแล้วใช่ไหม
รู้ไหมบังเอิญจริง มาดามดอลสกี้ก็มา
มาดามดอลสกี้
ท่านคงจะจำอดีตเจ้าหญิงเซสเยกินได้
แน่นอน พวกเราทุกคนรักนาง ท่านก็เหมือนกัน
จำได้ไหม ที่นอกเมือง ใกล้เนสกูชะนี
- นางสมรสกับดอลสกี้เหรอ - ใช่
- นางก็มาที่โรงหนังเหรอ - เปล่า ที่มอสโคว์
นางมาที่นี่ 2 วัน ก่อนนางจะไปต่างประเทศ
เขาเป็นคนยังไง ดอลสกี้
เป็นคนดีนะ รวยเชียวล่ะ เป็นเพื่อนร่วมงานข้าในมอสโคว์
ท่านเป็นข้าราชการเหรอ กวีเอกกลายเป็นข้าราชการ
ใช่ ดวงชะตาพาข้ามาที่นี่ เพ้อเจ้อนะ
นางแต่งงานกับดอลสกี้เหรอ
เข้าใจไหม หลังจากตอนนั้น ท่านคงรู้หมดแล้ว
มันไม่ใช่เรื่องง่ายๆ เลยล่ะ ที่นางจะหาคู่ที่เหมาะ
และมันไม่จบที่นั่น แต่นางทำให้ทุกอย่างเป็นไปได้
ข้ามีนามบัตรนาง ไปพบนางสิ
นางคงดีใจที่ได้พบท่าน ตอนนี้นางสวยที่สุดเลย
ได้สิ ข้าต้องไปแน่ ข้าจะไปพบนางพรุ่งนี้ ข้าไปแน่
วลาดิเมียร์ ดูนี่สิ ฝรั่งเศส อังกฤษ ตุรกีด้วย
เราจะสู้กับพวกเขาพร้อมกันเลยเหรอ
จะออกไปไหนแต่เช้าเชียว
ลูกจะไปเยี่ยมเพื่อนที่ โรงแรมเดอมุทครับ
ลืมนัดของลูกแล้วเหรอ หรือเลื่อนไป
นัดเหรอครับ
ใช่ กับกรมที่ดินไง ลืมไปแล้วล่ะสิ
- จริงด้วย ผมจะไปครับ - วันนี้...
แม่อยากให้ทำธุระให้เสร็จ เผื่อมีสงครามที่ไครเมีย
ได้ครับ แม่
ข้านัดกับกองทัพเรือ ไว้ให้ตามที่ท่านขอแล้ว
พวกเขาอาจจะเสนอค่านายหน้าให้ ถ้าท่านไปหาเขาในทันที
ข้านัดเอาไว้ให้วันพฤหัสตอน 10 โมง
ข้านัดพบเพื่อนเอาไว้ที่มอสโคว์
ข้าต้องรีบไปเดี๋ยวนี้เลย
- ไม่อยากได้ค่านายหน้าหรือ - อยากได้สิ ข้าบอกท่านแล้ว
ท่านก็ต้องไปที่กองทัพเรือตามนัด ข้าขอแนะเช่นนี้
นาวาเอกเนอร์แมนสกี้
พลเรือเอกเนอร์แมนสกี้ มองซิเออร์โวลเดอมาร์
ท่านรู้ไหมว่า ข้าคิดว่า อาจจะเกิดสงครามในไครเมียได้
ทราบครับ ข้าทราบดีครับ
ภาควิชาของท่านในมหาวิทยาลัย
ไม่ได้มีส่วนเกี่ยวข้องกับการ ทหารเรือ เหมือนคนส่วนใหญ่
ในนี้ ระบุว่าท่านต้อง ดูแลมารดาที่เป็นหม้าย
ท่านเป็นบุตรโทนหรือเปล่า
ครับ ท่านพลเรือเอก แต่นางคงไม่ว่า...
- ถ้านางรู้เข้า หมายถึงอย่างนี้ใช่ไหม - ใช่ครับ
ถ้าเช่นนั้น...
เราจะเสนอค่านายหน้า ให้เป็นเครื่องหมายแสดงยศ
- ท่านจะว่ายังไง - พระเจ้าปกป้องซาร์
ไปพบช่างตัดเสื้อชั้นดีของกองทัพเรือ เพื่อตัดเครื่องแบบ
ที่ร้านซาวิเลฟ ในปีเตอร์สเบิร์ก ข้าแนะนำได้
อีก 2 สัปดาห์รายงานตัวที่ครอนสแตด
ครับผม
ดีขึ้นไหม
ครับ นี่แหละถูกแล้ว จะเสร็จเมื่อไหร่ครับ
- อย่างเร็วเลยครับ 4 วัน - เร็วกว่านั้นได้ไหม
ขอโทษครับ ท่านต้องรอคิวหลายคนนะครับ
ถ้าช้า ข้าก็ต้องรออยู่ที่นี่
คือ ข้าอยู่ที่มอสโคว์
ต้องขอโทษจริงๆ ครับ แต่เร็วที่สุดก็คือ 4 วัน
ไม่เป็นไร
นามบัตรข้า
ทัพอะไร ใครน่ะ
เอาไปให้คุณนายดอลสกี้ นางรู้
เป็นไปไม่ได้
- เป็นไปได้หรือนี่ - ลูชิน
- แต่ก็อาจจะดีสำหรับนาง - มีอะไรเหรอ
รีบเข้ามาเร็ว เงียบด้วยนะ
อยู่นี่แหละ เดี๋ยวมาตาม ดีเหมือนกันที่ท่านมา
ดาบนั่น เอาดาบไปทิ้งซะ
เจ้าไม่ใช่ดอลสกี้นี่ ดอลสกี้อยู่ไหน
หลงอยู่ในเมืองล่ะสิเจ้าโง่ อีกแล้ว
ชอบเป็นแบบนี้ประจำเลย เจ้าว่าไหม
เรายังไม่เคยพบกันนะครับ
นางคลอดบุตรแล้ว และเด็กเสีย นางก็ใกล้แล้ว
อย่าทำหน้าแบบนั้น ข้าพูดจริง ตามมาสิ
มองซิเออร์โวลเดอมาร์ อุตส่าห์มาถึงนี่
ไม่ วลาดิเมียร์ ฟังข้านะ
ท่านเป็นบุตรชายเพื่อนบ้านเรา ฤดูร้อนหนึ่งในชนบท
เราเคยมีความสัมพันธ์กัน นานมาแล้ว และครั้งหนึ่ง ท่านได้จุมพิตข้า
- ไม่ 2 ครั้ง - แต่ก็แค่นั้น
ที่เหลืออย่าไปพูดถึงมัน จะบอกให้ใครรู้ไม่ได้เด็ดขาด
ข้าจะข้องเกี่ยวกับสิ่งที่เกิดขึ้น กับพ่อท่านไม่ได้
ตอนนี้มันเกิดขึ้นกับข้าแล้ว
พระเจ้าตัดสินแล้ว พระเจ้าตรัสแล้ว
ข้าเห็น แต่สัญญานะ ว่าท่านจะไม่พูดถึงเด็ดขาด ไม่เลย
ข้าจะไม่พูดถึงมันเลย มั่นใจได้ ข้าจะลืมมันไปให้หมด
ขอบคุณ แต่ถ้าวันหนึ่งต่อไปอีกนาน ท่านอยากเขียนอะไรเกี่ยวกับข้า
ในบทกวีหรือในนิยาย ข้าก็ยินดี
คนจะได้ไม่เกลียดข้ากันมากนัก
จะได้รักข้าขึ้นมาอีกหน่อย ใช่ไหม
- ใช่ไหม - ใช่แล้ว
ดอกกุหลาบที่อยู่เบื้องหน้าข้า
มันคือคำตอบสุดท้ายของทุกๆ อย่าง
มันเป็นเป้าหมายสุดท้าย ของชีวิตหนุ่มสาว
ชีวิตหรูหรา เร่าร้อน และตื่นเต้น ผ่านไปอย่างรวดเร็ว
ไม่ห่างจากข้านัก ข้าที่ยังไม่ตาย
และอาจจะห่างจากพ่อข้า ไปไม่กี่ย่างก้าว
ข้าจึงจากมาจากรักครั้งแรก ในจินตนาการ
แล้วมันกลายเป็นอะไรล่ะ ข้าหวังให้มันเป็นยังไง
และตอนนี้เมื่อยามค่ำคืน ย่างเข้ามาสู่ชีวิตข้า
ข้าละทิ้งสิ่งที่สดชื่นและสดใส
กว่าความทรงจำของพายุ
ที่พัดผ่านไปในวันหนึ่ง ในฤดูใบไม้ผลิ
ใส่เครื่องแบบแล้วหล่อมาก ลูก
กว่าจะถึงคอนสแตด ชุดคงยับและอมฝุ่นไปหมด
ลูกมีชุดใหม่ครับ เอาไว้เปลี่ยน ก่อนรายงานตัว ไม่ต้องห่วง
แม่ไม่ห่วงหรอก รู้อะไรไหม
เสียดาย ซิไนดาไม่ได้เห็น ว่าลูกหล่อและกล้าแค่ไหน
- ลูกกล้าเหรอ - ใช่
แม่มองลูก แล้วก็คิดว่า นี่คือผู้ชายที่สมบูรณ์แบบ
ลาก่อนครับ
แต่ข้าไม่ได้กล้าหาญ
พระเจ้ายกโทษให้ลูกด้วย ยกโทษให้ลูกด้วยพระเจ้า
ยกโทษให้ลูกด้วย ได้โปรดเถิด
ยกโทษให้ลูก พระเจ้ายกโทษให้ลูกด้วย
แล้วข้าก็จำได้ ที่นั่น ข้างๆ เตียง ที่หญิงงามนอนสิ้นลมอยู่
ข้าเริ่มกลัว กลัวแทนซิไนดา
ตอนนั้นข้าจึงอยากสวดมนต์ให้นาง
ให้กับพ่อของข้า
และให้ตัวข้าเอง